4 Şubat 2013 Pazartesi

Dede

Dedem gideli bugün 2. yıl. En yakınımdan biri ilk kez tamamen gitti, bitti.
Dedemi hatırlamaya çalışmıyorum. Hatırlanacak kadar eskidiğini düşünmüyorum.
Sesini, yüzünü, yanağımdan öpünce 'oohhh' diyişini, derkenki mutluluğunu, kocaman kara ellerini, kafasının kel kısmını, çocukken o kelliğe vuruşumu, beni kucağına alıp kocaman elleriyle sevişini, kedimi o koca elleriyle vura vura sevişini,gece çişe kalktığında kedimle oynarkenki eğlenişini, yeşil bardağına su doldurup su içişini, eve gelişini, evden çıkışını, eve doğru yürüyüşünü, ayakkabılarını, saatini, mendilini, kışın giydiği komik beresini, hapşuruşunu, tırnaklarını kesişini, ceketindeki lacivert kalın çizgileri, ütülü kumaş pantolununu, iç donunu, iç donuyla gece çişe kalktığında hayalet gibi görünüp beni güldürüşünü, balkonda sigara içişini, annemin açamadığı kavanozu sarı bezle açışını, balkonda otururken çektiğim o komik fotoğrafın anında ne kadar güldüğümüzü, akşamüstü çay içişimizi, 10 yaşımdayken fotoğrafçıya gidip fotoğraf çektirişimizi, cola şişesini açışını ve ayakta colayı 2 dikişte içişini, salonda yürüyüşünü, koltuğa oturup ellerini iki yana koyuşunu, kahkahasını, haber izlerken veya hiç yoktanken işaret parmağını ağzına koyuşunu, köfte dudaklarını, kara kaşlarını, şemşiyesini, ev terliklerini, yazın pazar arabasını zorla çekiştirişini, bazen babanemla kavga edişlerini, çocukken babaneme sinirlenip yemek tepsisini yere bırakışını, 'servet' diyişini, yumurtayı çok sevdiimden 'seni yumurtacıya vericem' deyişini, ilkokuldayken her çıkışta helva alışımı anlatışını, gazte okuyuşunu, abime kızınca gülerek 'siktir pezevenk' diyişini, taşınırken koli hazırlayışını, hurca balya diyişini, tıraş olduktan sora yanağının yumuşaklığını, tıraş sabununun kokusunu, başına eşarp bağladığımızda tıpatıp annesine benzediğini ve kahkahalara boğuluşumuzu, ayakkabıcılık yaptığı dönemde odanın ortasında eve iş getirişini, birlikte ayakkabı yapışımızı, yeni bi ayakkabı aldığımda bakımını anlatışını, süet ayakkabılarımı balkonda boyayışını, bunun için benden gazte isteyişini, benden su isteyişini, üniversiteye giderken bavulumu hazırlamama bakışını, yardım edişini, odamı toplarken odamın dağınıklığına 'aboovv' deyişini, ben hastayken koca elini alnıma koyuşunu, sana meyva yumurta aldım deyişini, kızınca daha esmer oluşunu, odada oturduğu koltuğun yanından geçerken popoma vurup canımı acıtışını, ölene kadar yani 26 yaşıma kadar kucağında oturucak kadar çocuk hissettirişini, yenifoça'da güneşlenirken yanımda oturuşunu, arkadaşlarıyla kahvede oturuşunu, bacak bacak üstüne atışını, yatıyorum ben deyişini, sabah çay demleme sesini, sahurda ekmek kızartıp tereyağ sürüşünü, çay bardağını tutan parmaklarını, bayramlarda el öptürüşünü, dişlerini yaptırdıktan sora haftalarca alışamayıp gülme krizlerlerine girişlerimizi, anadolu kavağında midye tava yiyişlerimizi, hiç ağlamayışını, türk kahvesi içişini, babama sarılışını, annemi öpüşünü ve çok sevişini, 13 yaşımdayken moruk dediğimde bana çok kızışını ve bi daha ona şaka da olsa moruk diyemeyişimi, ortaokuldayken yıldız korusuna gidişimizi, korkusuzluğumla övünüşünü, abimin üstüne atlayışımı kahkahalar atarak anlatışını, abimle arkadaşlarımızı sevişini, sabaha karşı yollara çıkışımızı, 100 metre dediği yolun 1 km oluşu, arabayla seyahat edişimizi, kemal sunal filmlerine ne çok gülüşünü, deli kız deyişini, evimizden en son çıkarken 'asya nerde' deyişini ve benim tuvalette oluşumu ve onu yaşarken evden son kez çıkarken göremiyişimi... unutmak istemiyorum.
özlüyorum ve onun varlığını sevgisini hissediyorum.
Ruhunun benle olduğuna inanabilecek bi dini inancım olmadığından bana kalan sevgisi ve yaşadıklarımız, paylaştıklarımız.
Ve 26 yıl boyunca aynı evi paylaşmamımız ve dedemin bana yaptığı dedelik

3 Şubat 2013 Pazar

Eski

Tüm hafta beklediğim haftasonu geldi.
Şu an kucağımda bi kara kedi,bi koca eli, bi de pc var.
Yarına da planım ayaklarımı uzatıp sıcak çikolata ve film moduna geçmek.
Gerçi yıkanıcak çamaşırlar var ama neyseki makina yıkıycak ben bekliycem.
Hangi filmi izliyceğime de hala karar veremedim.
Seçenekler arasında şunlar var;








Bunlar da
emektar şapkam
                                                                  İş yolu
                                      Anneannemden hatıra kolyemle
                         Kabasakalın annesinden kalma bluz
Arrivederçi!


23 Ocak 2013 Çarşamba

Mesai

Pazartesi sendromu yaşamıyorum.
İş yetiştirmeye çalışırken yavaş olabiliyorum çünkü zevkli konular çalışabiliyorum. Bi yandan ajandama notlar alıp


bi yandan elimdeki işle uğraşıyorum.
Son günlerde sosyoloji çalışıyorum ve neyseki aöf nin kadının sosyal konumunu islamiyete bağladığı konular bitti de rahata kavuştum.
Mart'ın ortasına kadar full mesailer başladı. Çünkü sınav dönemine yetişecek kitap listesi uzun.
Hal böyle olunca da Eti sponsorluğunda günler başladı.
 Sabahları sevgili bitterimi unutma endişesiyle akşamdan çantamı hazırlıyorum.
Mesai temposuna lensler zor dayanıyor yakında göz numaram 4ten tavan yaparsa şaşmıycam. Gözlük kullanabilen biri de değilim, bünyeme ters.
Lens solüsyonum ve aynamla ikide bir lensimi tazeliyorum.
Tabi bu yoğun ve stresli günlerde mugımın boyutu arttı
İştekiler öksüz doyuran, sen bundan kahveyi kepçeyle de içebilirsin, bardak değil maşrapa mübarek vs diyip kahve içme limitime hayret ediyorlar.
Gece 2 de yatıp ve sabah 5te kalkıp 10 buçuk saatlik iş temposuna ancak böyle ayak uydurabiliyorum sanırım.
Sabah 7de kalkmayıp 2ye kadar uyuma hayalime kavuşmama son 3 gün. Ne mutlu bana!
Arriverdeçi!

15 Ocak 2013 Salı


Bugün Günlerden Kırmızı

Çok fazla anlam yüklemeden yaşamayı zaten öğrenmiştik tamam biliyorum
Ama bazen de kaybetme noktasına gelmek gerekiyormuş o basit yaşamı, ki ne kadar güzel ve değerli olduğunu anlayalım
Ben bugün hayatımın zor günlerinden birini atlattım. Kendime totemler yaptım, en sevdiğim, en uğurlu eşyalarımla günümü geçirdim.
Hayallerime yeniden kavuşmanın mutluluğunu yaşarken bazen yaşadığım korkulardan birini atlattım.
Hayal kurabilmek güzel hala hayal kuruyo olabilmek de güzel.
Bugün günlerden kırmızı ya işte kanıtı

En sevdiğim çantaların başına oturan çantamla çok sevdiğim mugım bugün bana uğur getirdi. Yani işte ben öyle inanmak istedim ve inandığım gibi de oldu
Ben bugün birden çok şey öğrendim
Daha sağlam bastım daha mutlu oldum daha güçlendim ve hayallerime olan inancım daha kuvvetlendi
Bir de tüm gün bu şarkıyı söyledim

Veeee
İşte günün sonu da böyle güzel oldu
Birlikte olmanın dayanılmaz huzuru



13 Ocak 2013 Pazar

02:54 Yazısı

 Hayatın hızını anlamam kısa sürdü ama başımı döndüren hızdan durup düşünmem bir buçuk ayımı aldı.
Sabahtı saat 08:10 metrosundaydım ve gözümün içine güneş girdiinden gözlerim kısıktı. Gel gör ki o an, tamam, dedim, tamam, dur artık koşmaya yetişmeye çalışma kabul et sakinleş ve uyum sağla.
Artık beynimin şalterini nasıl açtıysam o sabah işe yaradı ve koşmayı bıraktım, sakince yaşıyorum.
Günde 10 saatten cumartesi de 8 saat haftada baya bi çalışma saati yapıyo
Sabahları bi hızla evden çıkıp ancak işyerinde sıcak bi çay içince kendime geliyorum. Bir de akşam yemeğimi yiyip, mutfağı toplayıp ayaklarımı uzatınca.
Hayatıma ofisten iyi bi insan ekledim. Masalarımız bitişik. Ve tek korkumuz patronun bizi ayırması.
Sıra arkadaşları gibiyiz, arada birbirimize notlar yazıp eğleniyoruz. Çay kahve çikolata mamullerinin bolca olduu harika bi çekmecemiz var!.. Yani işler ofiste şu zamana kadar tıkırında
Bir de yeni bi kitaba başladım. Çok dedikodusunu yaptıımız, Puslu Kıtalar Atlası...
Bazı yapıtlar karşısında insanlığımı sorguluyorum. Mesela Bach'ın keman sonataları, Michelangelo'nun Pietası ve artık İhsan Oktay Anar'ın Puslu Kıtalar Atlası...
Madem bu yeni başlayan bi senenin ilk yazısı güzel bitsin.
Herkesin gönlünden geçtii gibi eskittii bi yıl olsun 2013